U susret sve izvjesnijoj tematskoj sjednici Skupštine Kantona Sarajevo, radi koje je dio SDA pokušao da administrativnim i poslovničkim igrama negira volju 50% članova parlamenta i obustavi održavanje ove sjednice, Redakcija BNN-a prenosi najzanimljivije dijelove posebne Informacije o počinjenim političkim ubistvima u BiH o kojoj će zastupnici Skupštine KS raspravljati.

necu-da-mi-se-zna-ko-su-ljudi-u-sevama-660x330Prvi šef Službe državne bezbjednosti – Sektor Sarajevo, Munir Alibabić, u svojoj izjavi posvjedočio je da je naredbu za osnivanje “Ševa” dao ministar unutrašnjih poslova RBiH, Alija Delimustafić, i to na sastanku na kojem je, prema Alibabiću, prisustvovao i funkcioner Službe državne bezbjednosti RBiH, Asim Dautbašić. Delimustafić je izjavio da “postoje mnogi neprijatelji koji ne zaslužuju da im se sudi” – stoji u dijeli Informacije koji se tiče nastanka i djelovanja terorističke grupe “Ševe”.

Alibabić je u pismu predsjedniku Predsjedništva RBiH, Aliji Izetbegoviću, kojeg je pisao augusta 1994., o “Ševama” napisao sljedeće:

Prvi dio informacije se odnosi na Ugljen Nedžada pošto mi je poručeno da o njemu napišem ono što znam, naveo sam da je on prije višestranačkih izbora bio jedan od ključnih ljudi Duška Zgonjanina, odnosno Sredoja Novića i da je kao čovjek od povjerenja zajedno sa Božom Bagarićem ispred Saveznog SUP-a odrađivao zadatke prema Zulfikarpašić Adilu… Asim Dutbašić je zadužio Ugljen Nedžada da po nalogu Alije Delimustafića oformi grupu za likvidaciju za koju ću kasnije saznati da je dobila naziv „Ševe“…

Nedžad Ugljen će, prisjećajući se početaka osnivanja “Ševa”, u svojoj izjavi iz avgusta 1994. izjaviti:  “Asim Dautbašić mi je rekao: Ideš sa mnom u specijalnu jedinicu… Ja i Musin Džaferović smo radili na selekciji, jer smo imali iskustva u Službi. Ja sam kroz selekciju lica koja su se javljala u specijalnu jedinicu, krišom odlagao zabilješke i pribilješke o ljudima za koje sam cijenio da su nekih jačih sposobnosti, da mogu nešto uraditi u smislu specijalnih dejstava… Tako sam odabrao grupu „Ševe“… Neću da mi se zna ko su mi ljudi u „Ševama“. Zbog toga sam tražio novčana sredstva i njima na potpis davao platu …

Jedanaest godina kasnije po prvi put javnosti će biti obznanjena većina imena pripadnika jedinice “Ševe”. Radilo se o sljedećim licima:

1. Đulić (Mehmed) Memsudin, rođen 1972. godine

2. Gološ (Mirza) Edin, rođen 1966. godine

3. Gološ (Mirza) Sead, rođen 1969. godine

4. Hazrolaj (Nazif) Edin, rođen 1962. godine

5. Herenda (Alija) Nedžad, rođen 1953. godine

6. Morović (Vasilije) Jerko, rođen 1958. godine

7. Islamović (Omer) Damir, rođen 1962. godine

8. Ivačić (Ante) Zvonko, rođen 1956. godine

9. Jahić (Hasan) Sejo, rođen 1952. godine

10. Jakubik (Rajmund) Alen, rođen 1963. godine

11. Jusović (Medo) Fehmija, rođen 1956. godine

12. Muranović (Dijaz) Edin, rođen 1961. godine

13. Nedžibović (Mustafa) Samir, rođen 1963. godine

14. Šahbaz (Salim) Hazim, rođen 1962. godine

15. Šošić (Ivan) Josip, rođen 1967. godine

16. Šošić (Petar) Dragan, rođen 1967. godine

17. Torlaković (Nesib) Nedim, rođen 1968. godine

18. Zorlak (Aziz) Nedim, rođen 1957. godine

19. Kadrić (Edhem) Abdulah, rođen 1950. godine

 

Svoj prvi zločin pripadnici “Ševa” počinit će aprila 1992. u Sarajevu, u Velikom parku preko puta današnjeg BBI centra. Tada će Nedžad Herenda ubiti osam zarobljenih vojnika tzv. JNA. Ovaj ratni zločin još uvijek nije procesuiran iako su odgovorni poznati istog dana kada se zločin dogodio što proizlazi iz izjava koje su davane tokom istrage.  U vezi sa ovim zločinom izjave su dali svjedoci: Alija Delimustafić, Dragan Vikić, Adnan Karović, Munir Alibabić, Asim Dautbašić, Kristijan Ivelić, Edin Garaplija, Malik Krivić, Hasan Efendić, Enver Mujezinović, Haris Pezo, Željko Varunek ali i mnogi drugi. Optužnice još uvijek nema.

«Znam za zločin koji je počinjen u Velikom parku i za neke ljude koji su učestvovali u tom zločinu. Iako se i tu, u broju stradalih, izjave ljudi razlikuju: neki kažu ubijeno je dvanaest, a neki bilo je osam… Nedavno je Dragan Vikić u intervjuu OBN-u objasnio ulogu Herende u zločinu, i ja tu ne bih više ništa dodavao. O ostalim aktivnostima Ševa, njihovom sastavu i ustroju, te akcijama koje su izvodili, ja ne znam ništa» izjavit će Ademović Kemal. Interni dokumenti i izjave Službe državne bezbjednosti, kasnije AID-a, ali i izjave agenata Garaplije, Peze i ostalih, demantovaće Ademovića kada je u pitanju slučaj “Ševe”. Znao je, itekako, puno više.

Prema dostupnim podacima, pored lica navedenih na spisku terorističke jedinice «Ševe», pripadnik istih bio je Faik Kulović zv. «Inžinjer». Nadalje u “Ševama” su bili Senad Goljo, Dino Abazović a u izjavama se kao saradnik “Ševa” spominje i dr. Ilijas Dobrača koji je kao patolog pisao za Službu državne bezbjednosti RBiH “povoljne” izvještaje o obdukcijama i uzrocima smrti. AID će, 2001. godine, napisati specijalnu informaciju o nastanku i djelovanju «grupe Ševe» u kojoj se između ostalog kaže:

Grupa Ševe će jedno vrijeme biti smještena u Domu policije u Sarajevu, u bazi Specijalne jedinice MUP-a RBiH, da bi se nakon stabilizacije i sređivanja stanja u SDB grupa preselila u prostorije MUP SDB. Međutim, krajem 1992., grupa Ševe prelazi u novu bazu koja se nalazila u prostorijama Planinarskog društva u Starom Gradu. Tu se zadržavaju vrlo kratko (oko desetak dana) nakon čega prelaze u jednu privatnu kuću u Velešićima. Pomenuta baza korištena je oko pola godine, ali zbog nemogućnosti normalnog dolaska u bazu, zbog ratnih dejstava, sjedište grupe ponovo je vraćeno u zgradu MUP-a… Identitet pripadnika jedinice Ševe znao je i određeni broj ljudi koji su u SDB bili na nižim rukovodnim funkcijama: Stipan Petrović, Boriša Delić, Enver Mujezinović, pa čak i sekretarica Nedžada Ugljena, Suvada Hodžić. Prema raspoloživim informacijama u rad ove grupe povremeno su bili uključivani Fikret Muslimović i Jusuf Jašarević iz vojnog vrha, a grupa je imala podršku i od najvišeg političkog vrha države…Grupa Ševe nije imala jednonacionalni sastav, pa se može reći da je formirana po obrascu KOS-a, čiji je metod bio formiranje specijalnih jedinica od pripadnika manjinskih nacija koji su kao manjine, kroz psihološku krizu identiteta, imali pojačanu potrebu dokazivanja lojalnosti. Budući da je Enver Mujezinović iz centrale KOS-a iz Beograda u Sarajevo stigao u maju 1992., sasvim je moguće da je ideju o formiranju ovakve grupe upravo Mujezinović donio ili prenio Delimustafiću. Na formiranje i rad grupe Ševe određeni uticaj preko svojih ljudi imali su i KOS i SIS, kojima je odgovarala ideja o stvaranju male muslimanske državice, jer bi se na taj način lakše izvršila podjela BiH. Njene usluge su istovremeno koristili ljudi koji su bili na vezi sa KOS-om (Mujezinović, Muslimović), SIS-om (Ugljen, Jozić), odnosno ljudi koji su bili zagovornici i radili na etabliranju MOS-a, Muslimanske obavještajne službe (Alispahić, Ugljen). Zbog te činjenice u grupi Ševe bilo je ljudi za koje se sumnja da su bili u vezi sa KOS-om (niški specijalci Dragan i Josip Šošić) ili zavrbovanih kriminalaca (Nedžad Herenda), zatim pripadnika SIS-a (Zdravko Faketi) i ljudi koji su podržavali stvaranje MOS-a… Pojačane aktivnosti Ševa tokom 1993., na unutrašnjem planu, dovode se u vezu sa političkim aktivnostima najvišeg državnog vrha oko budućeg ustroja BiH i eliminisanjem iz političkog i javnog života probosanski orjentisanih kadrova, i političkih neistomišljenika koji su se suprostavljali podjeli BiH. Saznanja ukazuju da je s tim u vezi, u junu 1993. u Sarajevu, zavedena akcija pod šifrom Ševa koja je za cilj imala obračun sa pomenutim licima…Upravo za taj period djelovanja Ševa vežu se neka nerazjašnjena ubistva koja su se desila na teritoriji pod kontrolom Armije BiH, posebno u Sarajevu, uključujući atentat na Sefera Halilovića…

U svojoj izjavi o nastanku i djelovanju terorističke grupe «Ševe», Garaplija Edin će izjaviti: «To je teroristička grupa (15 do 25 ljudi) koju je formirao Alija Delimustafić u maju 1992. godine. Od samog početka ih je vodio i davao im naloge Ugljen Nedžad, a sa njima su se koristili mnogi: od Asima Dautbašića, preko Joze Jozića, pa do Bakira Alispahića i Envera Mujezinovića, te Muslimovića i Jašarevića u armijskom vrhu. Grupa Ševe predstavljala je snajpersku terorističku grupu sastavljenu od bivših pripadnika KOS-a te specijalista iz Niša, kao i od zavrbovanih kriminalaca sa podebljim policijskim dosjeima, od kojih je i Herenda Nedžad jedan…Herenda je nakon isljeđivanaja priznao mnoge stvari. Naime, mi smo iskoristili ulazne podatke o njegovim aktivnostima koje nam je dao Ademović, a Herendi predstavili da ih dobijamo od Dragana Šošića, jednog od pripadnika Ševa za kojeg smo rekli da je takođe uhapšen. Herenda se potpuno otvorio tako da u svojim iskazima potpuno potvrđuje naša saznanja te ih proširuje, najblaže rečeno, šokantnim i stravičnim priznanjima o svom učešću u terorističkoj grupi Ševe. Napomenut ću samo snajperisanje po pripadnicima brigade Mušana Topalovića Cace i združenim snagama Armije i Ministarstva unutrašnjih poslova, što je imalo za cilj izazivanje sukoba širih razmjera, zatim pokušaj atentata na Ismeta Bajramovića Ćelu kao jednog od ratnih komandanata, a koji je u jednom momentu zasmetao Bakiru Alispahiću, te sigurno najšokantnije priznanje – pokušaj atentata na tadašnjeg načelnika štaba Armije Bosne i Hercegovine, generala Halilovića. Pri tom pokušaju atentata, igrom slučaja, Halilović nije stradao, ali su stradali njegova supruga i njen brat….Ševe su imale niz izvora finansiranja: jedan glavni je išao preko specijalne kase Bakira Alispahića, odakle je Ugljen, uz znanje Alispahića, podizao ogromne sume novca, a novac u specijalnu kasu se slijevao iz kriminalnih izvora, trgovine drogom, prikupljanja finansijskih sredstava u inostranstvu».

Do danas Tužilaštvo Kantona Sarajevo nije procesuirali nijedan predmet: “Ševe”, “Veliki park”, “Ademović” – zbog slučaja Herenda, “Ugljen”, “Leutar”, “Halilović”, ali i druga ubistva i pokušaji ubistava koji se vežau za ovaj krvavi gordijev čvor ubistava koje je tajna policija, policijska ali i dijelom vojna, počinila i zataškala u Sarajevu radi čega se građani i danas osjećaju nesigurno jer ubice i njihovi sponzori su i dalje na slobodi a Tužilaštvo KS javnost zabavlja hapšenjima kojekakvih “radeljaša”…

BNN.BA