Put do današnje forme automobilske gume bio je veoma dug. Saznajte koji su to ključni momenti u njenoj evoluciji.Kako su gume dobile ime? Kao što smo već rekli, gume su prošle dug put da bi izgledale onako kako danas izgledaju. U njihovoj najranijoj istoriji izrađivale su ih zanatlije, poznatije kao kolari, koji su morali ručno da prave točak po točak. Krake su vezivali za točak, pa je upravo iz engleske reči “tied (vezan), nastala reč “tyre”, odnosno guma.
Točak sa gumom
Još početkom 1800-tih godina, Charles Mcintosh je eksperimentisao sa lateksom, smješom koja se dobija od drveta kaučuka, poreklom iz Amazona. Lateks je najpre sakupljan sa stabala u šumama Amazona, a krajem 19. veka podižu se prve plantaže u Maleziji.
Istraživači Južne Amerike otkrili su da Indijanci koriste listove kaučuka za hidroizolaciju. Nažalost, listovi kaučuka pokazali su se nedovoljno kvalitetnim. Kada je hladno, postajali bi previše kruti, a na suncu su postajali lepljivi.
Eksperimentisanje sa lateksom ubrzo se nastavlja širom Evrope i Amerike sa ciljem da se stabilizuju i unaprijede karakteristike ove smješe. Godine 1839. Charles Goodyear otkrio je da dodavanjem sumpora u rastopljeni lateks smješa dostiže potrebnu elastičnost i snagu. Novi koncept gume prvobitno je korišćen kao gazeći sloj točkova za kočije i bickle.
Kao i mnogi pronalasci, moderna guma izmišljena je iz potrebe da se riješi problem pojedinca, a ne zbog želje za slavom i bogatstvom izumitelja. Godine 1888. Škot John Boyd Dunlop želio je da sinu omogući udobniju vožnja bicikla. Nije ni sanjao da je na tragu jednog velikog pronalaska.
Međutim, Dunlopovo otkriće nisu zaobišle kontroverze. Nije znao da je jedan drugi Škot, Robert William Thomson, već patentirao gumu 1845. godine. Dunlop je brže-bolje osnovao istoimenu firmu, da bi se nakon toga borio i legalno dobio bitku protiv Thomsona. Na njegovu žalost, veterinar po struci, gospodin Dunlop prodao je patent i preduzeće prilično rano tako da od svog izuma nije imao naročitu finansijsku dobit.
Krajem 1891. godine prvu gumu “odvojivu” od točka izmislila su dva agroinženjera iz centralne Francuske. Braća Michelin, Eduard i Andre, su prvi isprobali pneumatske gume na “kočijama bez konja” u trci Pariz-Bordo-Pariz.
Stigli su poslednji, menjajući gume na svakih 145 km, tako da je pobednik trke izjavio da pneumatske gume nikada neće biti prihvatljive za motorna vozila. Nakon nekoliko godina, W.E. Barlett unaprijedio je felnu i gumu koja je odvojiva od točka.
Dijagonalne gume
Kompanija Palmer Tyre iz Detroita načinila je veliki korak u razvoju gume 1915. godine. Ona je napravila prvu dijagonalnu gumu. Ime je dobila zbog svoje unutrašnje konstrukcije jer se niti pojedinih slojeva tkanine ukrštaju koso, dijagonalno.
Do 1937. godine eksperimentisanje i potraga za jačim materijalima nije prestala. Tek tada su se za unutrašnju konstrukciju počele koristiti čelične žice i to najpre za kamionske gume.
Radijalne gume
Prva radijalna guma napravljena je 1947. godine. Predstavljala je revoluciju za industriju transporta i glavni izum u gumarskoj tehnologiji još od Dunlupove gume. Kao što joj ime kaže, radijalna guma konstruisana je tako da se niti slažu poprečno.
Razvoj auto-industrije izuzetno je ubrzan razvojem automobilskih guma. Tokom dvadesetog vijeka aktivno se radilo na pronalaženju montažno-demontažnih guma, dvosmjernog ventila, postojali su pokušaji da se uvedu novi materijali, ali se radilo i na konstrukciji Tubeless guma (bez unutrašnje gume), koje se danas najviše i upotrebljavaju.