Rogoušići  su jedno od  najljepših sela na području Mjesne zajednice Mokro u Opštini Pale.  Smješteno je duž magistralnog puta M19 Sarajevo – Zvornik – Bijeljina  i dalje prema Beogradu  odnosno u donjem toku Mokranjske Miljacke.  Prema pisanju prof. Đerkovića,  naziv sela je nastao iz riječi „rogušiti se“ , a selo Rogoušiće čine zaseoci Gradina, Podovi i Biserna kula .

Rogoušići  1962

Prema popisu iz 1991 godine u Rogoušićima je živjelo 199 stanovnika.  Nakon otadžbinskog rata, sticajem okolnosti  i kao posljedica raseljavanja Srba iz Sarajeva, broj stanovnika u Rogoušićima se povećao.

1953 godine u Rogoušićima je  živjelo  243 stanovnika . Nakon trideset godina( 1981  godine )broj domaćinstava se gotovo udvostručio (62),ali se broj stanovnika  umanjio(216). Sada se procjenjuje da u Rogoušićima živi oko 250 stanovnika ,  što selo čini jednim od najmnogoljudnijih na području Opštine Pale.

Rogoušići  - porodični foto

U Rogoušićima su oduvijek živjeli: Pekići , Vasiljevići , Jokići , Šljivići , Mićići , Cerovine , Paunovići , Pantići, Škipine, Šenderi .  Sada su tu i nove familije koje su odlučili život nastaviti u ovom lijepom selu.

Možda je najbolje  istoriju porodica u Rogoušićima opisao upravo prof. Mojsije Đerković  u knjizi  „Pale i Paljani“.

Ona  je zapisao: „Tri brata Pekića prapreci su ovog bratstva:  Stojan (1865-1932), Nedeljko(1850-1931) i Vidak (1855-1946), sin Stojanov . I on ima brojnu porodicu, 36 potomaka. Kao što svaki cvijet ne daje plod tako je i sa ovom porodicom.  I sa onom u Barama i Koranu. Nisu danas dosegli taj broj koje su imali preci u 19.vijeku.  Potomci Pekića vjekuju u selu Previšu kod Šavnika.  U starom su zavičaju ugledna porodica. Bili su povezani sa Karadžićima u Petnjici i sa njima su četovali protiv Turaka. Bili su žestoki ratnici, oficiri i plemenski glavari. Slave Lučindan, a tu su slavu nastavili i u novom zavičaju. U dobojskom logoru umro je Gavro. U prve dvije godine drugog svjetskog rata ustaše su umorile osmoro Pekića: Iliju , Janju , Đorđa , Jova , Sima , Janju , Plemu i Pera. Nijedan ih rat nije mimoišao.

Vasiljević Marko Čalet (1877-1939) i Savo (1877-1946) imali su 73 potomaka kada se doselio u Rogoušiće.  Marko je imao nadimak Čalet. Vasiljevići se pojavljuju i pod prezimenom Kosorić .  Svi slave Jovanjdan i oni u G. Palama i u Koranu.

Rogoušići - porodični foto  3

Jokići, nazivaju ih i Stanari. Vode porijeklo od dvojice braće Todora(1855-1911) i Save(1857-1925). Oni su  imali  58 potomaka. U rodu sa onima koji žive u Prutinama i Sinjevu koji slave Jeremijevdan.

Šljivić (Šljivo) Djoko(1845-1923)imao  je 35 potomaka.  Njegovi su potomci dodali svom prezimenu ” ić”. Žive još i u G Palama, Koranu i Kalovitim brdima. Slave Arandjelovdan.

Mićić Marinko  (1855-1928) i Kosta (1870-1932) imali su 27 potomaka.  Vjekuju još u Bljuštevcu i svi slave Šćepanjdan.Nisu u rodu sa onima kod Ljubinja (Hercegovina).

Paunović (Stojanov) Luka  (1885-1924) imao je 20 potomaka. Nazvani su tako po prababi koja se lijepo oblačila.  Ima ih na Glasincui slave Đurđevdan.

Pantić  Panto (1847-1934) imao je 22 potomka doselio se od Olova, i slave Aranđelovdan.

Škipine se novodoseljenici  i  žive u više naselja.  Iz Hercegovine se doseljavaju kod Foče pod prezimenom Anđelić. Dobili su prezime po drvenoj posudi  škipu-Škipine.Odatle su se raselili na više strana.  Slave Jovanjndan“.

Zadušnice na grolju Rogoušići

Na juznoj strani  Zlokosa  nalazi se Marinova pećina, duga oko 10 metara, široka oko 7 metara i visoka oko 4 metra.  Kao praistorijsko staniste  iz doba neolita u ovoj pećini su pronađeni predmeti od keramike i oruđe od kamena koji su preneseni u Sarajevski muzej.  Nađeni su i  vrlo specifični ostaci životinjskog porijekla  a slični njima pronađeni su  još  samo u nekim pećinama  Alpa.

U podnožju Gradine nalazi se nekropola od 25 stećaka,  a  11 stećaka je  u obliku sanduka ili sarkofaga. Jedan od stećaka je posebno ukrašen.

 

Redakcija MokroLive.info

Zahvaljujemo se  Dragani za saradnju i ustupljene fotografije iz porodičnog albuma.